สาลิกานกเสน่ห์ยาแฝด
นกสาลิกาอาศัยอยู่ในป่าดงดิบ แต่ก็พอพบได้ตามชายป่า หากินอยู่ในพุ่มที่รกทึบและป่าไผ่ที่ขึ้นอยู่หนาแน่น เป็นนกที่อยู่ในวงศ์เดียวกับกาแต่มีสีสัน ลักษณะเด่นๆ คือ มีปากหนาสีแดงสดเป็นนกที่มีเสียงไพเราะจับใจและขันเก่ง โดยเฉพาะเวลากู่หาคู่เป็นจังหวะอันเป็นจุดเด่นของนกสาลิกาจึงเป็นนกที่ทางไสยศาสตร์จับความหมายไปในทางเสน่ห์ทางการเจรจา ให้คุณในเรื่องความรักความเมตตาและรวมถึงการค้าขาย
นกสาลิกาจึงเป็นเครื่องรางของขลังที่มีผู้คนนิยมด้วยความเชื่อความศรัทธาว่ามีคุณในด้านเมตตามหานิยมในการเจรจาพาทีให้เป็นที่รักของผู้คน เป็นวิชาที่มีอาถรรพ์มากมายมาตั้งแต่โบราณกาล จะนิยมไปในทางเสน่ห์ยาแฝดเสียส่วนใหญ่ มีทั้งเครื่องรางพกติดตัวเป็นของขลังเพิ่มเสน่ห์ และทำผ้ายันต์ หรือการลงยันต์ติดกายและมักทำเป็นคู่ เช่น นกสาลิกาแกะไม้ คือ การแกะรูปนกสาลิกาขึ้นมาจากไม้อาธรรพณ์ชนิดหนึ่ง โดยที่ต้องเข้าไปทำพิธีในป่าลึกเพื่อจารอักขระเลขยันต์ในขณะที่นกสาลิกาที่กำลังส่งเสีง และปลุกเสกจนเกิดนิมิตเห็นนกสาลิกาไม้มีชีวิต
นากสาลิกาในตลับสีผึ้ง คือ การแกะไม้อาถรรพณ์ หรืองาช้างหรือปั้นผงเป็นรูปนกสาลิกา สองตัวเป็นสัญลักษณ์แทนตัวผู้และตัวเมียปลุกเสก แล้วบรรจุลงในตลับสีผึ้งสาลิกาอีกทีหนึ่ง มีนัยเกี่ยวกับการครองเรือน และการผูกใจคู่ครอง
ตะกรุดสาลิกา คือ แผ่นทองและเงิน จารอักขระตัว “นะ” แล้วม้วนเป็นตะกรุดปลุกเสกใส่ในสีผึ้งสาลิกา
ขี้ผึ้งสาลิกา คือ การหุงขี้ผึ้งบริสุทธิ์มากวนกับน้ำมันหอม แล้วปลุกเสกด้วยถาถาทางเมตตามหานิยมไปพร้อมกับวัตถุอาถรรพ์ต่างๆใช้สำหรับสีปาก
และสุดท้ายคือ สาลิกาลิ้นทอง คือ รูปยันต์ประเภทหนึ่งใช้ลงอักขระที่ปลายลิ้นหรือที่ฟันซี่หน้าแถบบนโดยไม่ต้องลงหมึกแบบการสักยันต์ทั่วไป เชือกันว่าสามารถบังเกิดเมตตามหานิยม
คนนิยมชมชอบ เจรจาติดต่อค้าขายราบรื่น คนรักหลงใหลกล่าวกันว่าพิธีนั้นต้องประกอบกันในป่าช้า และใช้โลงของศพตายโหงผู้ทำพิธีและผู้จะลงยันต์สาลิกาต้องลงไปอยู่ในโลงใบเดียวกันและภาวนาบริกรรมคาถา จนกว่าจะมีนกสาลิกาบินมาจับที่ขอบโลงจึงจะลงอักขระได้ เมื่อนกสาลิกาบินจากไปเมื่อไหร่จึงเสร็จพิธี ว่ากันว่าผู้ทีได้รับการลงยันต์สาลิกาลิ้นทองแล้วเมื่อกล่าววาจาใดๆ จะมีแต่ผู้คนเชื่อถือ แต่ทั้งนี้ก็มีข้อห้ามต่างๆมากมาย เช่น ห้ามกล่าวว่าบุพการี ครูบาอาจารย์ ผู้มีพระคุณ ห้ามให้ใครเล่นศีรษะ ห้ามลอดใต้ราวผ้า ห้ามกินอาหารเหลือหรือดื่มร่วมแก้วกับผู้อื่น ห้ามแช่งด่า ใส่ร้าย ใส่ความผู้อื่นเพราะอาจทำให้อิทธิคุณเสื่อม แม้เครื่องรางของขลังนกสาลิกาจะมีคำร่ำลือในด้านมหาเสน่ห์ เมตตามหานิยม มหาโชคลาภ นำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ผู้บูชา แต่ถ้าผู้ใช้อยากครอบครองโดยไม่รู้อิทธิคุณของเครื่องลางของขลังอย่างกระจ่างจริง แต่เสาะหามาเพียงเพื่อแค่จะเอาเปรียบผู้อื่นก็อย่าได้มีไว้ในอาณัติเสียจะดีกว่า อย่างที่กล่าวกันไว้สิ่งไหนที่ไม่รู้จริงแล้วพิรี้พิไรใช้ของบางอย่างเขาว่ามันจะมีอันตรายมากนัก
คาถาบูชานกสาลิกา
ตั้งนะโม 3 จบ
เอหิสาลิกา วันตานัง เมตตัมพุทเส
อิเนหะรัตถัง สาลิกาลาโภ ภะวันตุเม
นกสาลิกาอาศัยอยู่ในป่าดงดิบ แต่ก็พอพบได้ตามชายป่า หากินอยู่ในพุ่มที่รกทึบและป่าไผ่ที่ขึ้นอยู่หนาแน่น เป็นนกที่อยู่ในวงศ์เดียวกับกาแต่มีสีสัน ลักษณะเด่นๆ คือ มีปากหนาสีแดงสดเป็นนกที่มีเสียงไพเราะจับใจและขันเก่ง โดยเฉพาะเวลากู่หาคู่เป็นจังหวะอันเป็นจุดเด่นของนกสาลิกาจึงเป็นนกที่ทางไสยศาสตร์จับความหมายไปในทางเสน่ห์ทางการเจรจา ให้คุณในเรื่องความรักความเมตตาและรวมถึงการค้าขาย
นกสาลิกาจึงเป็นเครื่องรางของขลังที่มีผู้คนนิยมด้วยความเชื่อความศรัทธาว่ามีคุณในด้านเมตตามหานิยมในการเจรจาพาทีให้เป็นที่รักของผู้คน เป็นวิชาที่มีอาถรรพ์มากมายมาตั้งแต่โบราณกาล จะนิยมไปในทางเสน่ห์ยาแฝดเสียส่วนใหญ่ มีทั้งเครื่องรางพกติดตัวเป็นของขลังเพิ่มเสน่ห์ และทำผ้ายันต์ หรือการลงยันต์ติดกายและมักทำเป็นคู่ เช่น นกสาลิกาแกะไม้ คือ การแกะรูปนกสาลิกาขึ้นมาจากไม้อาธรรพณ์ชนิดหนึ่ง โดยที่ต้องเข้าไปทำพิธีในป่าลึกเพื่อจารอักขระเลขยันต์ในขณะที่นกสาลิกาที่กำลังส่งเสีง และปลุกเสกจนเกิดนิมิตเห็นนกสาลิกาไม้มีชีวิต
นากสาลิกาในตลับสีผึ้ง คือ การแกะไม้อาถรรพณ์ หรืองาช้างหรือปั้นผงเป็นรูปนกสาลิกา สองตัวเป็นสัญลักษณ์แทนตัวผู้และตัวเมียปลุกเสก แล้วบรรจุลงในตลับสีผึ้งสาลิกาอีกทีหนึ่ง มีนัยเกี่ยวกับการครองเรือน และการผูกใจคู่ครอง
ตะกรุดสาลิกา คือ แผ่นทองและเงิน จารอักขระตัว “นะ” แล้วม้วนเป็นตะกรุดปลุกเสกใส่ในสีผึ้งสาลิกา
ขี้ผึ้งสาลิกา คือ การหุงขี้ผึ้งบริสุทธิ์มากวนกับน้ำมันหอม แล้วปลุกเสกด้วยถาถาทางเมตตามหานิยมไปพร้อมกับวัตถุอาถรรพ์ต่างๆใช้สำหรับสีปาก
และสุดท้ายคือ สาลิกาลิ้นทอง คือ รูปยันต์ประเภทหนึ่งใช้ลงอักขระที่ปลายลิ้นหรือที่ฟันซี่หน้าแถบบนโดยไม่ต้องลงหมึกแบบการสักยันต์ทั่วไป เชือกันว่าสามารถบังเกิดเมตตามหานิยม
คนนิยมชมชอบ เจรจาติดต่อค้าขายราบรื่น คนรักหลงใหลกล่าวกันว่าพิธีนั้นต้องประกอบกันในป่าช้า และใช้โลงของศพตายโหงผู้ทำพิธีและผู้จะลงยันต์สาลิกาต้องลงไปอยู่ในโลงใบเดียวกันและภาวนาบริกรรมคาถา จนกว่าจะมีนกสาลิกาบินมาจับที่ขอบโลงจึงจะลงอักขระได้ เมื่อนกสาลิกาบินจากไปเมื่อไหร่จึงเสร็จพิธี ว่ากันว่าผู้ทีได้รับการลงยันต์สาลิกาลิ้นทองแล้วเมื่อกล่าววาจาใดๆ จะมีแต่ผู้คนเชื่อถือ แต่ทั้งนี้ก็มีข้อห้ามต่างๆมากมาย เช่น ห้ามกล่าวว่าบุพการี ครูบาอาจารย์ ผู้มีพระคุณ ห้ามให้ใครเล่นศีรษะ ห้ามลอดใต้ราวผ้า ห้ามกินอาหารเหลือหรือดื่มร่วมแก้วกับผู้อื่น ห้ามแช่งด่า ใส่ร้าย ใส่ความผู้อื่นเพราะอาจทำให้อิทธิคุณเสื่อม แม้เครื่องรางของขลังนกสาลิกาจะมีคำร่ำลือในด้านมหาเสน่ห์ เมตตามหานิยม มหาโชคลาภ นำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ผู้บูชา แต่ถ้าผู้ใช้อยากครอบครองโดยไม่รู้อิทธิคุณของเครื่องลางของขลังอย่างกระจ่างจริง แต่เสาะหามาเพียงเพื่อแค่จะเอาเปรียบผู้อื่นก็อย่าได้มีไว้ในอาณัติเสียจะดีกว่า อย่างที่กล่าวกันไว้สิ่งไหนที่ไม่รู้จริงแล้วพิรี้พิไรใช้ของบางอย่างเขาว่ามันจะมีอันตรายมากนัก
คาถาบูชานกสาลิกา
ตั้งนะโม 3 จบ
เอหิสาลิกา วันตานัง เมตตัมพุทเส
อิเนหะรัตถัง สาลิกาลาโภ ภะวันตุเม
